Ik ben fan van morilles. En van langoustines. En van Iberico Bellota. En van de combinatie van die drie! Dus toen ik dit recept tegenkwam op Culinaire Ambiance, wist ik het meteen: dit zou ik maken. En het zou nog niet te lang duren ook. Want jawel, morilles zijn slechts beperkt beschikbaar. (Al vind je ze natuurlijk wel heel het jaar door in gedroogde vorm). Morilles – de schoonste en grootste exemplaren die ik ooit zag – vond ik bij Rob. Hetzelfde geldt voor de langoustines trouwens. Wat een kanjers! Het enige dat ik er niet vond, was de enigma picanha. Of dat een groot of klein verlies was, weet ik niet, want nog nooit geproefd, maar die Iberico Bellota is sowieso ook megalekker!